Porażka z honorem

PIŁKA RĘCZNA – PGNIG Superliga mężczyzn
Mecze z Vive Kielce to zawsze w Mielcu wielkie święto szczypiornika i tak było w sobotni wieczór w mieleckiej hali MOSiR-u, tym bardziej że tym razem z „dream teamem” Bogdana Wenty po raz pierwszy przyjechały kolejne gwiazdy naszej reprezentacji czyli Sławomir Szmal i Grzegorz Tkaczyk. Komplet widzów na trybunach, świetny doping zaprzyjaźnionych ze sobą kibiców obu klubów i niezłe widowisko dopełniły obraz tego sportowego wydarzenia.  
 
SPR STAL MIELEC – VIVE TARGI KIELCE 28:40 (16:20)


 
Stal: Wolański Kiepulski - Albin 4 (2k), Wilk 1, Janyst 2, Sobut 5, Szpera 1, Babicz 2, Kubisztal 4, Gawęcki 2, Basiak 3, Gliński 4 oraz Szatko, Jędrzejewski i Chodara.
Trener – Ryszard Skutnik.  

Vive: Cleverly, Szmal - Tomczak 2, Rosiński 2, Jurecki 5, Buntić 6, Kuchczyński 3, Stojković 5 (1k), Jachlewski 6, Zaremba, Tkaczyk 6, Olafsson 3, Zorman, Jurasik 2 oraz Zaremba i Zorman.  Trener – Bogdan Wenta. 

Sędziowali: B. Leszczyński, M. Piechota (Płock).  Kary: 4 minuty i 10 minut. Widzów: ok. 2000 (w tym 120-osobowa grupa kibiców z Kielc)
 
Każdy rywal  drużyny z Kielc marzy raczej nie o zwycięstwie, a bardziej o godnej porażce. W Kielcach buduje się drużyny z myślą o walce w Lidze Mistrzów i po pozyskaniu Szmala, Tkaczyka, Buntica i Tomczaka taki zespół Bogdan Wenta ma.
Stal mimo wszystko nie zamierzała pęka przed faworytem i od pierwszych minut walczyła z dużą determinacją, aby nie zawieść swoich kibiców i sponsorów. Trzeba w tym miejscu dodać, że stalowcy wybiegli na parkiet w okazjonalnych koszulkach z poparciem dla posła Jana Burego, który, co nie jest tajemnicą, włączył się aktywnie w szukanie sponsorów dla drużyny z Mielca.
Nim rozpoczął się mecz kibice wielką owacją powitali także byłego wieloletniego prezesa klubu FKS Stal Mielec Edwarda Kazimierskiego, który za kilka dni obchodzi 80 urodziny.
Po 5 minutach Stal prowadziła 4:3. Jako pierwszy Cleverego pokonał Janyst, a potem ładnymi rzutami z drugiej linii pod poprzeczkę  popisali się Sobut ze Szperą, Odpowiedź Vive była natychmiastowa – kielczanie włączyli drugi bieg i zdobyli pięć bramek z rzędu (4:8). Kiepulskiego zmienił Wolański, ale skuteczniejszy po przeciwnej stronie boiska był Cleverly i kielczanie kontrolowali grę, karcąc nasz zespół szybkimi kontrami.
Chwilowo Stal zbliżyła się na 2 gole (6:8), ale w 13 min.  było już 6:11 i Ryszard Skutnik poprosił o przerwę. Szkoleniowiec Stali szukał optymalnego zestawienia i mocno tasował składem. Dało to niezły efekt, bo najpierw dwa trafienia Basiaka, a potem dwie bramki z rzędu Gawęckiego pozwoliły mielczanom zakończyć pierwszą połowę przyzwoitym wynikiem 16:20.
W drugiej połowie Bogdan Wenta mógł pozwolić sobie na wystawienie praktycznie nowej siódemki – na plac gry weszli Szmal do bramki oraz Tkaczyk, Olafsson, Zaremba, Jachlewski, Jurasik i Zorman. Zespół Stali walczył bardzo ambitnie. Widać było pewną cierpliwość w grze i to pozwoliło do 45 minuty prowadzić bardzo wyrównaną grę.
Był nawet taki moment, że „Goliat” poczuł na plecach oddech „Dawida”, a w kontrze Basiak miał szansę zniwelować przewagę do 3 bramek. Niestety w tym momencie wielką klasę pokazał Szmal, który w kolejnych akcjach kontynuował passę znakomitych interwencji, po których uruchamiał kontry swojej drużyny bezwzględnie wykorzystywane przez  głównie Tkaczyka i Jachlewskiego. Ze stanu 21:25 goście uciekli na 23:34 i było po meczu. Kielczanie konsekwentnie wykorzystywali błędy graczy Stali i pewnie sięgnęli po dwa punkty dające im powrót na fotel lidera ekstraklasy.
Stalowcom należą się brawa za trzy kwadranse w miarę równej walki z potentatem. Oby był to dobry prognostyk przed kolejnymi dwoma meczami na wyjeździe.
Edward Tabor
           
Powiedzieli po meczu:
Sławomir Szmal:
-Pierwsza połowa mogła się podobać. Było sporo szybkiej gry i ładnych bramek. Nam często trudno jest utrzymać pełną koncentrację i to gospodarze wykorzystali na początku drugiej połowy. W końcu jednak przejęliśmy całkowicie inicjatywę i w sumie jestem zadowolony z wyniku i naszej gry. Błędy się zdarzały, ale tego całkowicie nigdy nie da się uniknąć. Staramy się do każdego rywala podchodzić z uwagą i koncentracją.